 |
 |
 |
سلام می کنم،
روزهاست که از روزگار من گذشته است
سلام می کنم به روز،
به آفتاب
در آسمان بی ستاره، بی مهتاب
سلام می کنم
دلم گرفته است!
خورشید من در آسمانی نیست
سلام می کنم،
اما، روزهاست که از روزگار من گذشته است
*****
سلام می کنم
بهار، بهار
درخت من بی شکوفه مانده است
سلام می کنم ولی، ز روزگار من روزهاست گذشته است
*****
شب است و آسمان من چو روز بی ستاره بی ماه مانده است
سلام می کنم
باز سلام به روز
روزهاست که از روزگار من گذشته است
زمان می گذرد
و چه دیر هم می گذرد
من اما
باز هم گاهی
از شتاب آن
عبور عقربه را از روی زندگیم لمس نمی کنم!!!
می خواهم بگذرم از چشمانت
تو نیز بگذر
بگذر از چشمانی که
همیشه نگران راه تو اند و
هر بار که می نگرند
دلواپس سقوط...
بگذار بگذرم و تو نیز بگذر
چشمانت مرا محصور می کنند و من...
در پی تو تا بام دویدم
_تا به خدا_
می گذرم و
نمی گذرم
از چشمانت
فداکاری نیست ، ایثار نکرده ام
مال تواند و به هر که بخواهی می دهیشان
اما باز هم
نگران راه توام
می گذرم و
می گذارم و
می روم
و باز هم نگرانم
نگران چشمانت
و نگران همیشهء ....
تنم را داغ می زنند
تکان هم نمی خورم
همچو بیدی سمج بی درد ایستاده ام.
هیچ چیز حس نمی کنم،
مد هوش ایستاده ام
توانم را گرفته اند،
حواسم را دزدیده اند؛
دزدیده اند.
