بالاخره شنبه بعد از عمری برای انتخاب واحد به دانشگاه رفتم. برای برگشتن باید از اتوبوس واحد استفاده می کردیم. با مهسا(یار غار) سوار شدیم ولی اتوبوس خیلی شلوغ بود ما دم در ایستادیم و در هر ایستگاهی چند نفر پیاده می شدند و ما یک پله یک پله بالا رفتیم. تا بلاخره به کنار نجره رسیدیم. با خودم فکر کردم اگر بخواهیم تا آخر خط اتوبوس بروی احتمالاً به ته اتوبوس هم می رسیم. ولی تا آخر خط نرفتیم و وقتی پیاده شدیم به مهسا گفتم: گلی ترقی داستانی دارد به نام اتوبوس شمیران احتمالاً من هم تا آخر ترم داستانی می نویسم به نام اتوبوس سنگ شیر.